Στην Ελλάδα μας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αρκετά μεγάλος κλάδος που απασχολεί σχετικά μεγάλο αριθμό επαγγελματιών μιας και μιλάμε για μια χώρα με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη «βιομηχανία νυχτερινής διασκέδασης».

Σε αυτό το άρθρο ωστόσο θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τον ρόλο του DJ σε ένα μαγαζί νυχτερινής διασκέδασης, από την σκοπιά του DJ, του πελάτη αλλά και του επιχειρηματία φυσικά. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να κατακρίνω τις θέσεις, απόψεις και γνώσεις των ελλήνων επιχειρηματιών, αλλά όπως θα αναλύσουμε, κάποιες αντιλήψεις έχουν διαστρεβλωθεί με την πάροδο του χρόνου και κάποιες υποτιθέμενες «αξίες» έχουν υποβιβαστεί με τα γνωστά σε όλους μας επακόλουθα.

-> Ο DJ είναι DJ – Δεν είναι Jukebox

Μια συντριπτική πλειοψηφία – για να μην πω το σύνολο των DJs – έχουν έρθει αντιμέτωποι με αυτοί την αντίληψη. Η οποία δυστυχώς καλπάζει την τελευταία δεκαετία. Βάσει ορισμού το πιο βασικό χαρακτηριστικό στην δουλειά του είναι να παρατηρεί και να «ψυχολογεί» το εκάστοτε κοινό και να πράττει ανάλογα ανά περίπτωση, χρησιμοποιώντας την «μουσική του προσωπικότητα» και τις γνώσεις του. Ως εκ τούτου θα μπορούσαμε να πούμε πως ο πιο αρμόδιος για να ξέρει τι πρέπει να παιχτεί και πότε είναι αυτός που βρίσκεται πίσω από την κονσόλα (με την προϋπόθεση φυσικά ότι μιλάμε για έναν έμπειρο επαγγελματία με τις ανάλογες γνώσεις περί του αντικειμένου του).

Από την μεριά του επιχειρηματία είναι προφανές πως ο κάθε ιδιοκτήτης ή υπεύθυνος μαγαζιού ξέρει κατά πάσα πιθανότητα τι χρειάζεται να παίζεται στο μαγαζί του, αλλά θεωρώ πως το πότε θα παιχτεί το κάθε τι (και το αν χρειάζεται) πρέπει να το αποφασίζει αποκλειστικά και μόνο ο DJ. Συνεπώς οι παρατηρήσεις του τύπου «βγάλε εκείνο και παίξε το άλλο κλπ» μόνο κακό κάνουν. Καλό θα ήταν λοιπόν οι σύγχρονοι επιχειρηματίες σιγά – σιγά να υιοθετήσουν την φιλοσοφία πως ο DJ είναι ένα είδος «καλλιτέχνη» και πως η επιτυχία της (δύσκολης) αποστολής του, βασίζεται κατά ένα τεράστιο ποσοστό στον ψυχολογικό παράγοντα. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά εάν ο DJ δεν είναι καλά, τότε πιθανότατα δεν θα περάσει καλά και κανένας άλλος.

-> Ο DJ δεν είναι «P.R. Manager»

Μια επίσης απαράδεκτη αντίληψη κατά την άποψή μου είναι τα τελευταία χρόνια, αυτή που κατά πολλούς ο DJ για να προσληφθεί σε ένα μαγαζί πρέπει να έχει και «τον δικό του στάνταρ κόσμο». Αφενός συμμερίζομαι τους δύσκολους καιρούς και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σημερινή νύχτα. Από την άλλη όμως, θεωρώ πως κατά ένα άλλο τρόπο είναι και μια μέθοδος «επανάπαυσης» των σημερινών επιχειρηματιών (όχι όλων φυσικά, ενός μέρους αυτών) που προσπαθούν να ρίξουν το μπαλάκι σε όποιον μπορεί να τους φέρει έσοδα, εύκολα και ανέξοδα.

Η προσωπική μου τοποθέτηση στο θέμα είναι απολύτως αντικειμενική. Ναι! Συμφωνώ πως ένα μαγαζί για να λειτουργήσει έχει την ανάγκη του «κόσμου» και του στάνταρ κοινού, αλλά δεν είναι ο DJ αυτός που πρέπει να ανησυχεί για αυτό. Αυτό είναι πάνω απ όλα ευθύνη των ιδιοκτητών ή υπευθύνων του καταστήματος, οι οποίοι οφείλουν να χτίσουν ένα «όνομα», να υιοθετήσουν μια «ταυτότητα» και πολύ περισσότερο να κάνουν τους ανάλογους χειρισμούς ώστε το μαγαζί να πρωτοπορεί ή στην χειρότερη περίπτωση να εξυπηρετεί την πελατεία του με τρόπο αποδοτικό ώστε να μεγιστοποιεί και τις πιθανότητες κέρδους.

Ο καθένας θα ήθελε για το μαγαζί του την μέγιστη δυνατή πελατεία, αλλά η αντίληψη ότι το προσωπικό πρέπει να φέρνει και τον δικό του κόσμο υποδηλώνει έλλειψη οργάνωσης, ιδεών, τακτικών και ίσως ποιότητας. Σε τελική ανάλυση είναι ένα μέρος του «ρίσκου» που αποφέρει το «επιχειρείν» και είναι άδικο να το φορτώνεται ο DJ. Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους «επαγγελματίες» υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων που πληρώνονται ακριβώς για αυτό το λόγο. Αυτοί μπορούν σίγουρα να τα καταφέρουν καλύτερα.

-> Ποιος είναι ρόλος του DJ τελικά σε ένα μαγαζί;

Η απάντηση είναι θεωρητικά αυτονόητη, αλλά έχει και «υπόβαθρο».

Από την μεριά του DJ:
Ο DJ υποχρεούται να είναι επαγγελματίας σε όλες τις διαστάσεις της δουλειάς του. Συνεπής, τίμιος, σωστός και προσγειωμένος. Πέρα από αυτά όμως, πρέπει πάντα να συμβαδίζει με τη νοοτροπία του μαγαζιού όπου εργάζεται. Πρέπει πάντα να είναι ανοιχτός σε προτάσεις, παρατηρήσεις και σχόλια όπως επίσης πρέπει να είναι και ευγενικός με τους πελάτες ή τα υπόλοιπα μέλη του προσωπικού.
Γενικότερα η στάση του πρέπει να τέτοια που να «υπερασπίζεται» το πόστο του και να μην χωράνε αμφιβολίες για το άτομό του. Από μουσικής πλευράς πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο «σπιρτόζος», ευρηματικός και ενημερωμένος. Ανεξάρτητα με το είδος του μαγαζιού που εργάζεται. Παίρνοντας την δουλειά του στα σοβαρά αυτομάτως εμπνέει εμπιστοσύνη και εμπνέει σεβασμό και ως προς το άτομό του αλλά και ως προς την δουλειά του πολύ περισσότερο.

Από την μεριά του επιχειρηματία:
Ένα «αφεντικό» οφείλει πρώτα απ όλα να σέβεται την δουλειά του κάθε εργαζόμενου. Πόσο μάλλον σε ότι αφορά τον DJ που ενδεχομένως έχει πολύ περισσότερες – τεχνικές – γνώσεις επί του αντικειμένου και είναι πιο έμπειρος στον χειρισμό και την εκτέλεση της εργασίας του. Σεβόμενος την δουλειά του DJ, αυτομάτως του εμπνέει όρεξη για δουλειά και μια τυπική ελευθερία που την χρειάζεται σε κάθε περίπτωση. Και ο καλύτερος DJ του κόσμου δεν αποδίδει σχεδόν καθόλου εάν εργάζεται σφιγμένος, αγχωμένος ή φοβισμένος. Ένα άλλο επίσης κύριο χαρακτηριστικό του σωστού εργοδότη. Τίμιος! Το Α και το Ω κατά την άποψή μου. Θα πρέπει να είναι συνεπής σε ότι αφορά τις πληρωμές και τις γενικότερες συναλλαγές και ακόμα καλύτερα ότι λέει να το εννοεί και να γίνεται.

Τελειώνοντας αυτό το άρθρο θα ήθελα να ομολογήσω πως με δυσκόλεψε αρκετά η διαδικασία του να τοποθετηθώ σε ορισμένα ζητήματα μιας και κατανοώ και τις δύο πλευρές του πράγματος. Το σίγουρο είναι πως για να ευδοκιμήσει μια συνεργασία ιδιαιτέρως σε μια τόσο δύσκολη εποχή πρέπει πάνω απ όλα να υπάρχει τιμιότητα και κατανόηση. Ας μην ξεχνάμε πως οι DJs είναι ένας κλάδος επαγγελματιών που η δραστηριότητά τους περιστρέφεται κατά πολύ γύρω από την αγάπη και το πάθος για αυτή τη δουλειά. Αυτό που έχω καταλάβει εγώ όλα αυτά τα χρόνια είναι πως όσοι σέβονται την αγάπη που δίνει ένας DJ στην δουλειά του, απολαμβάνουν και τέλειο αποτέλεσμα. Οι υπόλοιποι απλά απολαμβάνουν μερικές ώρες μουσικής!

MikeVekris.gr - Μιχάλης Βεκρής

Σκεφτόμουν από μέσα μου, "ότι να ναι ψήφησαν όλοι" και αυτό φάνηκε στην καταμέτρηση, που είχε 20 διαφορετικά κόμματα μέσα σε 360 ψήφους. Πραγματικά, με το δίκιο τους οι άνθρωποι να είναι θυμωμένοι με την κατάσταση που υπάρχει αλλά πρέπει να σκεφτούμε ότι έχουμε και εμείς ένα μερίδιο ευθύνης που φτάσαμε στην "υποτιθέμενη κρίση".

Τόσο καιρό ζούσαμε σε ένα party πού όλοι πίναμε και τρώγαμε εις βάρος κάποιων, αυτοί οι κάποιοι ήμαστε εμείς οι ίδιοι! Το αναβάλαμε διαρκώς, δεν θέλαμε να ξημερώσει η επόμενη μέρα, την βρίσκαμε στο ζεστό πάπλωμα και κοιμόμασταν τον ύπνο του δικαίου... ε με αυτά και με εκείνα, η επόμενη μέρα ήρθε και πρέπει να πληρώσουμε τα σπασμένα!

Όσοι νομίζουν ότι δεν συμμετείχαν στο φαγοπότι ας το σκεφτούν καλύτερα.. και ας κάνουν τον απολογισμό τους. Αυτή η μέρα της υποτιθέμενης "οικονομικής κρίσης" έπρεπε να έρθει εδώ και πολλά χρόνια αλλά η πολιτική ως κερδοφόρα επιχείριση δεν μας άφηνε να δούμε πέρα από την μύτη μας και μας καλοέπιανε, και εμείς ανταποκρινόμασταν, σαν κορόιδα. Αναφέρουμε συνεχώς τη φράση "Παν μέτρον άριστον" αλλά οταν ακούμε για λιτότητα, τρομάζουμε! Αν όμως μας έμπενε το αυγό από την αρχή, θα είχαμε συνηθίσει με την λιτότητα και δεν θα μας φαινόταν παράξενο.

Για όσουν νομίζουν ότι αυτοί οι καιροί είναι δύσκολοι... ναι, είναι μεν δύσκολοι αλλά είναι οι πιο δίκαιοι, γιατί ο καλύτερος επιβιώνει και αυτός που αξίζει πάει μπροστά με την αξία του και όχι με τις "πλάτες" άλλων.

Και για κλείσω, έχω να πω ότι δεν είμαι ούτε μπλέ, ούτε πράσινος, ούτε κόκκινος, ούτε μαύρος.. ούτε πιστεύω ότι η πολιτική μπορεί να σώσει την κατάσταση αλλά αυτό που μπορεί να μας σώσει είναι ένα σχέδιο, μια ιδέα, μια καλή στρατηγική και πάνω από όλα... να σκεφτούμε ανθρώπινα! Και πάλι δεν εννοώ κάποιον πολιτικό που να έχει αυτά τα χαρίσματα, αλλά εμάς, ο καθένας με τον τρόπο του!

# Την ομορφιά συνήθως ή ο χρόνος την αφανίζει ή η αρρώστια την μαραίνει.
Ισοκράτης

# Μην έχεις το άγχος της τελειότητας. Δεν πρόκειται να την φτάσεις ποτέ.
Salvador Dali

# Αν οι άνθρωποι άρχισαν να σου λένε πόσο νέος φαίνεσαι, σημαίνει ότι έχεις αρχίσει να γερνάς.

# Δεν έχω κοιλιά, έχω ένα προστατευτικό στρώμα γύρω από τους γραμμομένους κοιλιακούς μου μύες.
Ανώνυμος

# Όσο πιο ψηλά καβαλάει κανείς το καλάμι, τόσο πιο πολύ κινδυνεύει να του χωθεί στον κ()λ%.
Μανώλης Δουκίδης

# Καλύτερα να σε μισούν γι’ αυτό που είσαι, παρά να σ’ αγαπούν γι’ αυτό που δεν είσαι.
André Gide

# Το μακιγιάζ μπορεί μόνο να σε κάνει όμορφη εξωτερικά, αλλά δεν μπορεί να σε βοηθήσει αν είσαι άσχημη εσωτερικά. Εκτός αν φας το μακιγιάζ.
Audrey Hepburn

# Τα ρούχα κάνουν τον άνθρωπο. Οι γυμνοί άνθρωποι έχουν μικρή ή μηδαμινή επιρροή στην κοινωνία.
Mark Twain

# Τα ψηλά τακούνια εφευρέθηκαν από μια γυναίκα που την φιλούσαν πάντα στο μέτωπο.
Marcel Achard

# Η φύση πάντα βρίσκει τρόπους να δουλεύουμε: όσο πιο λίγα μαλλιά έχουμε να χτενίσουμε, τόσο πιο πολύ πρόσωπο έχουμε να πλύνουμε.
Sam Ewing

# Τα καλλυντικά μπορούν να βελτιώσουν τη μητέρα-φύση αλλά δεν μπορούν να ξεγελάσουν τον πατέρα-χρόνο.
Sam Ewing

# Θα ήθελα να είχα δίδυμη αδερφή, για να μπορούσα να ξέρω πώς θα έμοιαζα χωρίς τις πλαστικές εγχειρήσεις.
Joan Rivers

# Με λένε εκκεντρική επειδή θέλω να περιτριγυρίζομαι από ομορφιά. Μα πείτε μου, ποιος θέλει να περιτριγυρίζεται από σκουπίδια;
Ιμέλντα Μάρκος

# Μην κρίνεις έναν άντρα από τα ρούχα του, αλλά από τα ρούχα της γυναίκας του.
Thomas Dewar

# Ο Θεός εφηύρε τη φαλάκρα για να κάνει τους άντρες πιο ταπεινούς.
Bruce Willis

# Τα γκρίζα μαλλιά είναι το γκράφιτι του θεού.
Bill Crosby

# Αν πρόκειται να είσαι διπρόσωπη, τουλάχιστον κάνε ένα από τα πρόσωπα όμορφο.
Marilyn Monroe

# Αν ένα κορίτσι δείχνει πανέμορφο όταν σε συναντά, ποιος δίνει δεκάρα αν άργησε στο ραντεβού; Κανείς.
J.D. Salinger

# Ο Κύριος αγαπάει τους ανθρώπους με συνηθισμένη εμφάνιση. Γι’ αυτό έχει κάνει τόσους πολλούς από αυτούς.
Stuart Chase

# Από χοντρή κοιλιά δεν βγαίνουν ποτέ λεπτές σκέψεις.
Άγιος Ιερώνυμος

# Η ομορφιά της γυναίκας δεν είναι δώρο για τον άντρα. Είναι δωροδοκία.pswnio.gr

# Το να σε κουτσομπολεύουν είναι μια από τις τιμωρίες που είσαι όμορφος, ενώ το να είσαι υπεράνω υποψίας είναι η μοναδική παρηγοριά που είσαι άσχημος.
Kin Hubbard

# Οι ρυτίδες θα έπρεπε απλώς να υποδεικνύουν από πού έχουν περάσει χαμόγελα.
Mark Twain

# Πολύ μακιγιάζ και λίγα ρούχα, αποτελούν πάντα ένα αλάνθαστο σημάδι απελπισίας σε μια γυναίκα.
Oscar Wilde

# Πολλοί άνθρωποι προτιμούν να τους επαινούν για τα ρούχα που φοράνε, παρά για την καλοσύνη, την εξυπνάδα ή τη σύνεση.
Samuel Butler

# Μόνο οι ρηχοί άνθρωποι δεν κρίνουν από την εξωτερική εμφάνιση. Το πραγματικό μυστήριο του κόσμου είναι το ορατό, όχι το μη ορατό.
Oscar Wilde

# Ο άντρας, πριν βγει έξω, σκέφτεται: «Πώς πρέπει να συμπεριφερθώ» και η γυναίκα:«Τι πρέπει να φορέσω;»
Πρίγκηπας Φον Μέτερνιχ

# Η κομψότητα δεν έχει να κάνει με το να βάλεις ένα καινούργιο φόρεμα.
Coco Chanel

# Μια γυναίκα όσο πιο πολύ ασχολείται με το πρόσωπό της, τόσο λιγότερο συνήθως φροντίζει το σπίτι της.
Ben Johnson

# Ίσως είναι αλήθεια ότι η φαλάκρα είναι σημάδι αρρενωπότητας, αλλά, δυστυχώς μειώνει τις πιθανότητες να το αποδείξουμε.
Robert Orben

# Μόνο οι άντρες που δεν ενδιαφέρονται για γυναίκες, νοιάζονται για την τουαλέτα τους. Αυτοί που αγαπάνε τις γυναίκες, δεν προσέχουν ποτέ αυτά που φοράνε.
Anatole France

# Για ωραία μάτια, βλέπε το καλό στους άλλους. Για ωραία χείλη, να λες λόγια ευγενικά. Και για το παράστημα: να περπατάς σαν να μην είσαι ποτέ μόνη.
Audrey Hepburn

# Ένα φόρεμα δεν έχει κανένα νόημα αν δεν εμπνέει έναν άντρα να θέλει να σου το βγάλει.
Francoise Sagan

# Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία.
Marcel Proust

# Η ασχήμια είναι κατά κάποιο τρόπο ανώτερη από την ομορφιά, επειδή διαρκεί.
Serge Gainsbourg

# Το να αρέσει κάποιος δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα ομορφιάς. Αλλά όποιος αρέσει είναι όμορφος στα μάτια αυτού που αρέσει.
Philip Sidney

# Ο μόνος σωστός τρόπος να δεχτείς μια προσβολή είναι να την αγνοήσεις. Αν δε μπορείς να την αγνοήσεις, απάντησέ της. Αν δε μπορείς να απαντήσεις, γέλα μ΄αυτήν. Αν δε μπορείς να γελάσεις, προφανώς σου αξίζει.
Russel Lynes

# Η πίστη πετιέται έξω από το παράθυρο όταν μπαίνει μέσα η ομορφιά από την πόρτα.
George Moore

Διαβάστε επίσης.. Σοφά Λόγια για τη γυναίκα

Το βασικό που πρέπει κάποιος να κοιτάξει για να ξεχώρισει αυτές τις δύο καταστάσεις είναι το κίνητρο που έχει ο άλλος. Σε μια αληθινή φιλία, βρίσκομαι μαζί με τον άλλο άνθρωπο για να μοιραστούμε την ίδια τη ζωή, είτε αυτό περιέχει τις χαρές είτε τις λύπες. Ο αληθινός φίλος είναι δίπλα σου, όχι μόνο στις εύκολες και στις ευχάριστες στιγμές, αλλά επίσης στις θλίψεις και στις δυσκολίες. Σε μια γνήσια φιλία υπάρχει ο αμοιβαίος σεβασμός, ώστε να μπορούν να ακούγονται και οι δύο γνώμες. Σε μια πραγματική φιλία κανείς δεν έχει το πάνω χέρι. Όλα πρέπει να είναι ίσα και για τους δύο. Ο καλύτερος φίλος είναι αυτός που δε φοβάται να μας πει την αλήθεια, αν πιστεύει ότι σε κάτι έχουμε κάνει λάθος.Όμως ακόμα και αν έχουμε κάνει κάτι λάθος θα πρέπει να σεβαστεί τις επιλογές μας, έστω και αν διαφωνεί, χωρίς να φύγει από το πλευρό μας.

Σε αντίθεση, όταν μιλάμε για "σκέτη παρέα" τα κίνητρα είναι διαφορετικά. Εδώ δε συναντιόμαστε για να μοιραστούμε τη ζωή μας, τα προσωπικά μας  αλλά μόνο για να ευχαριστηθούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα που τυγχάνει να μας αρέσουν και των δύο. Σε τέτοιες σχέσεις γνωρίζουμε ότι έχουν αρχή μέση και τέλος..και συνήθως το τέλος δεν αργεί να φτάσει..

Τι θέλουν τελικά οι γυναίκες?
Γιατί το θέλουν?

Πώς το θέλουν?
Βλέπω κάθε μέρα παραδείγματα γυναικών/κοριτσιών/κλπ κλπ που είναι ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ για ξύλο (άντε μην πω και για τι άλλο)...

Οι μισές το παίζουν θεο-γκόμενες (ας ξυπνήσει το πρωί και σου λέω εγώ). Οι άλλες την έχουνε δει χλιδάτες και γκόμενες-για-πολύ-χοντρές-τσέπες. Μιλάω για ηλικίες 16-17-18-19-20 και όσο πάει... Θέλουν βόλτα με το κάμπριο (ξες δουλεύω από τα 0 μου και αγόρασα ένα για πλάκα), εξόδους περιοχή ΦΙΧ και Αεροδρόμιο (πάμε για αεροπειρατεία?) ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ.

Να τις βγάζεις βόλτα όταν τις καπνίσει (έχω και δουλειές λέμε) και πολλές πολλές άλλες μαλακίες. Ε αφού η κοπελία σε θέλει για αυτό που είσαι, τις βόλτες τις θέλει για να περνάει η ώρα (ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ)...

Ωραία βρε κοπελιά, εγώ θα στα κάνω τα χατήρια (ΠΑΡΤΑ ΜΑΛΑΚΑ ΝΑ ΜΗ ΣΤΑ ΧΡΩΣΤΑΩ) αλλά εσύ τι ΘΑ κάνεις για μένα? Μάλλον τι θα ΜΟΥ κάνεις?

-Ε ξές, είμαι λίγο μικρή για τέτοια (μικρό είναι το μυαλό σου ρε!!) -Έλα πάμε στο σπίτι μου! -Δεν θέλω, θα είμαστε μόνοι μας (γιατί θα σε φάω?)
και άλλα πολλά τέτοια...

Μήπως είμαι όντως ΚΟΙΝΟΣ ΘΝΗΤΟΣ, ΚΑΜΕΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΑΗΔΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΑΜΠΑΡΙΑΖΩ ΜΙΑ?

Κάποτε μου είχανε πει πως πρέπει να έχω αυτοκίνητο, αλλά και τι αυτοκίνητο: HYUNDAI Coupe κόκκινο με ζαντολάστιχο (εμ βέβαιά, είναι δυνατόν να λείπει από την παραριά κάτι που να το κάνει όμορφο?) και με δερμάτινο κάθισμα, αλλιώς μαζί μου θα ξενέρωναν...

ΕΛΕΟΣ! ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ! (hit me somebody!)

Αν κάνει κανείς μια βόλτα στην παραλία θα παρατηρήσει πως το 90% των κοριτσιών φοράνε τα ίδια ρούχα, περπατάνε με τον ίδιο τρόπο, μιλάνε και πολλά άλλα...και οι περισσότερες διαβάζουνε το ίδιο guide «Πώς να γίνετε πουτάνες» (γεια σου ρε Λάμπρε) αλλά όταν φτάνει η ώρα να δείξουν το τι γνώσεις αποκόμισαν από το βιβλιαράκι αυτό, για κάποιο παράξενο λόγο κολλάνε σαν τις μη λαδωμένες μηχανές (πειραγμένες μάλιστα, στον εγκέφαλο).

(μπορώ να πω πως χέστηκα για το γεγονός ότι κόλλησε, εγώ θέλω πράξεις)

-Εγώ θέλω να κάνω σεξ με την προϋπόθεση ότι θα κοιμηθούμε μαζί μετά, θα έχουμε ελεύθερο χρόνο μετά, θα είμαστε μόνοι χωρίς να μας ενοχλούνε (έχω κλείσει ξενοδοχείο)
-Άσε, δε θέλω, είναι φτηνιάρικο! Και πολλά άλλα μπλα μπλα μπλα μπλα...ΜΩΡΗ, ΑΥΤΑ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΣΤΑ ΛΕΕΙ? Η ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΣΤΟ COSMOPOLITAN?

Το γεγονός επίσης το ότι ΠΑΝΤΑ πλέον θα είναι η εποχή «ΤΑ ΠΕΤΑΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ», δεν μπορεί να αφήσει ήρεμο τον μισό αντρικό πληθυσμό που αγναντεύει αυτό το υπέροχο θέαμα (το άλλο μισό είναι πλέον τοιούτοι, για αυτό θα μιλήσω σε άλλο άρθρο, θα σας πρήξω ξανά δηλαδή) με αποτέλεσμα πολλές να «παραπονιούνται» σε στυλ «ΤΙ ΚΟΙΤΑΣ ΣΑΧΛΕ?», «ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΖΟΣ, ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ» και άλλες τέτοιες πέρλες..

Δηλαδή, μετά από τα όλα που έχεις κάνει σαν λακαμάς (ανάποδα μαλάκας) δεν μετράνε?! ΑΕΙ ΡΕ ΑΠΟ ΚΕΙ! (στα ΤΕΙ πάω Καραμητροοοοοοοοο)

Λίγες σκόρπιες σκέψεις.

ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕ! Έλα ντε που φταίμε και μεις, όταν η άλλη τον κουνήσει λίγο περισσότερο απ' όσο πρέπει, κάτι παππούδες είναι έτοιμοι να τελειώσουν από την χαρά τους, τέσπα.. είπα να πω και άλλα, αλλά βαρέθηκα και κουράστηκα να γράφω για σας, έχω και δουλειές να κάνω...

Αυτό που πάντα λέω είναι: "Όποιος καπνίζει είναι μαλάκας", και δε δέχομαι αντιρρήσεις επί του θέματος (είναι γνωστό άλλωστε το πόσο δημοκρατικός είμαι). Αυτός ο "όποιος" μπορεί κατά τ' άλλα να είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, να είναι σοβαρός να έχει όόόλα τα καλά, αλλά δεν παύει να είναι καπνιστής γεγονός που τον καθιστά (σε ένα βαθμό τουλάχιστον) ΜΑΛΑΚΑ.

Να αναπτύξω τώρα τη θεωρία μου:

Α. Μαλακισμένοι λόγοι για να ξεκινήσει κάποιος το κάπνισμα:

Ένας συνηθισμένος, διαχρονικός λόγος είναι επειδή το κάνει η παρέα. Για να μη μας κοροϊδεύουν λοιπόν οι άλλοι που καπνίζουν και για να μην αισθανόμαστε ότι δεν ανήκουμε στην παρέα πιάνουμε κι εμείς ένα τσιγάρο και αρχίζουμε να προσποιούμαστε το φουγάρο. Με την ίδια λογική θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε και τα χαπάκια ή τις ενέσεις (μα δεν απέχουν και πολύ) ή να γίνουμε ομοφυλόφιλοι και να "χέζουμε ανάποδα" για να μη μας χλευάζουν οι gay γνωστοί μας. (Ε ΠΟΤΕ!)

Άλλος συνηθισμένος λόγος που παρατηρείται στις μικρότερες ηλικίες είναι για να ξεχωρίζουμε και να είμαστε οι "μάγκες" της παρέας αφού είμαστε οι μόνοι στην τάξη που καπνίζουμε! ΓΟΥΑΟΥΥΥ!! Αυτό κι αν είναι κατόρθωμα! Για να ξεχωρίζουμε φυσικά μπορούμε να πηγαίνουμε στο σχολείο με τις πυτζάμες, με μία παντόφλα και μία γόβα (για αγόρια) ή γαλότσα (κυρίως για κορίτσια) ή να περπατάμε με τα χέρια και να κρατάμε την τσάντα με τα πόδια Αλλά όχι βέβαια, αυτά είναι γελοιότητες ενώ το κάπνισμα είναι μαγκιά (ΜΗ ΧΕΣΩ!)

Τέλος, ο πιο σοβαροφανής και συνάμα πιο γελοίος λόγος είναι επειδή "έχουμε δυσκολίες" ή "είμαστε στεναχωρημένοι" και άλλες τέτοιες εξυπνάδες... Δηλαδή ξεφεύγουμε στο τσιγάρο λες και θα βρούμε εκεί τις λύσεις στα προβλήματά μας (κοντός, χοντρός, άσχημος και άφραγκος). Φυσικά κατακρίνουμε τους ναρκομανείς και "εμείς ποτέ δε θα κάναμε κάτι τέτοιο". Όχι φυσικά, το τσιγάρο δεν είναι ναρκωτικό, είναι νόμιμη ουσία, το κράτος ξέρει και μας φροντίζει! (ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!)

Β. Μαλακισμένες δικαιολογίες καπνιστών (είτε γιατί δεν το κόβουν είτε γατί θέλουν να καπνίζουν)

"Ε, να μωρέ, ένα τσιγαράκι με τον καφέ το πρωί είναι ό,τι πρέπει!". Δηλαδή εγώ που το πρωί δεν καπνίζω παθαίνω τίποτα και δεν το 'χω καταλάβει; Δηλαδή αν δεν ξυπνάω καλά επειδή δεν παίρνω τη δόση μου το πρωί να ξεκινήσω κι εγώ το κάπνισμα, όχι τίποτα άλλο...

"Το καλύτερο πράγμα στη ζωή είναι ένα ποτό πριν κι ένα τσιγάρο μετά". Μάλιστα, όποιος δεν πίνει και δεν καπνίζει λοιπόν δεν μπορεί να ευχαριστηθεί το sex. Και σε ορισμένες περιπτώσεις όσοι δεν καπνίζουν έχουν και σεξουαλικά προβλήματα (στύσης, ανοργασμικότητας κτλ). Ε σαφώς! Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι όσο χειρότερη είναι η φυσική σου κατάσταση τόσο περισσότερο ευχαριστιέσαι το sex. (Δεν πάμε καλάάά....)

"Ναι, το ξέρω ότι το κάπνισμα με πεθαίνει αλλά δεν μπορώ να το κόψω". Δηλαδή ρε καραγκιόζη ΠΡΙΝ το αρχίσεις ΔΕΝ ήξερες ότι το κάπνισμα σκοτώνει; Μετά από 15 χρόνια το 'μαθες!;! Και άντε ήσουν μικρός και άβγαλτος.. γιατί δεν το σταματάς, εντάξει δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο στη ζωή αλλά είναι σίγουρα ευκολότερο από την χημειοθεραπεία.

Γ. Ατάκες σχετικά με το κάπνισμα (σε πιο εύθυμο τόνο από πριν, πολύ σας ζάλισα)

"Κρατούμενε, γνωρίζεις ότι το κάπνισμα είναι αργός θάνατος;" "Ναι" "Και τί σκοπεύεις να κάνεις γι 'αυτό;" "Υπομονή" (Αρκάς)
"Ο θάνατος βλάπτει σοβαρά το τσιγάρο"

Το ίδιο άκουσα σε μια παρέα και στις διακοπές μου, για αυτό έλαβα την αφορμή να γράψω και το παρόν.

Όταν κάποτε ο αείμνηστος Χριστόδουλος είχε πει πως η ομοφυλοφιλία είναι κουσουρι, επεσαν οι διαφοροι «φιλελευθεροι» να τον φανε.
Λες και η ομοφυλοφιλια είναι κατι φυσιολογικο.

Από τη δεκαετια του 80 και μετα, πιθανως οι ομοφυλοφιλοι να εγιναν λιγο περισσοτεροι αλλα βεβαιως βεβαιως ελαβαν μεγαλυτερης προβολης από τα μαζικα μεσα επιρροης και κανουν περισσοτερο θορυβο. Λεγε λεγε και καταφεραν να περασουν νοοτροπιες στη μαζα ώστε λιγο ως πολύ το αφυσικο να θεωρειται κοινα παραδεκτη αληθεια. Λες και είναι φυσιολογικα τα αγορακια με τις σπασμενες φωνουλες και την κοριτσο-συμπεριφορα.

Δεν εχω κανενα φασιστικο κολλημα με την υπαρξη τους. Είναι ανθρωποι όπως και εγω, δικαιωμα τους να ζησουν όπως και εγω. Εχει τυχει να κανω ακουσια παρεα μαζι τους στον στρατο, όταν δουλευα νυχτα και από κοινους γνωστους. Εχω ικανα δειγματα γραφης ώστε να εκφρασω αποψη αλλα δεν επιζητω την παρεα τους, αφενος γιατι απεχουμε ετη φωτος ως προς την ιδιοσυγκρασια, αφετερου γιατι μετα από λιγο αρχιζουν να με συμπαθουν ιδιαιτερα και παραγερασα ώστε να αναπτυξω τετοια παθη και λαθη.

Όταν θελω να μετρησω τον βαθμο υποκρισιας των «κανονικων», αφου τους αφηνω να κυρηξουν τον θουριο ελευθεριας στην επιλογη, μετα τους ρωτω:
«Ωραια. Δικιο εχεις. Θελεις λοιπον αυριο ο γιοκας σου να ερθει με έναν μαντραχαλο στο σπιτι και να σου πει «μπαμπα, να σου συστησω το …αγορι μου;»
Εκει η ελευθερια και η δημοκρατια πανε για ταβλι στον Πλουτωνα και εμφανιζεται ο Κοναν ο Βαρβαρος. «θα του κοψω τα ποδια»
Εμ μαστορα, ετσι είναι! ή εισαι δημοκρατης ή δεν εισαι.
Όχι να μου πουλας εκσυγχρονισμο αρκει να είναι εξω από το σπιτι σου!

Πιστευω ότι η σεξουαλικη προτιμηση δεν είναι το ουσιωδες κομματι αυτης της ομαδας αλλα εν γενει οι αποψεις τους και η σταση ζωης τους για την κοινωνια και για δομικες αξιες της ζωης.
Μπορειτε να φανταστειτε μια κοινωνια ομοφυλοφυλων;

Ενας ομοφυλοφιλος ( επειδη είναι μεγαλο, επειδη το αδερφη είναι υβριστικο και υποτιμητικο, το γυρισαμε ολοι στο εξευγενισμενο αγγλικο gay και καθαρισαμε ) μπορει να δημιουργησει μια υγιη οικογενεια;
Μπορει να κανει παιδια;
Και αν βιολογικα μπορει και θελει, μηπως είναι αντιληπτο σε τι συγχυση θα μεγαλωσει ένα παιδι με μπαμπα τον Κωστα και μαμα τον Γιωργο;

Ενας ομοφυλοφιλος θελει να πεισει ότι είναι το …τριτο φυλο. Μαλιστα ενιοτε δημοσιευονται και επιστημονικες μελετες – που μου θυμιζουν αυτές που καποτε εβγαζαν οι εταιρειες τσιγαρων ότι το καπνισμα δεν εχει καμια επιπτωση στην υγεια - ότι εχουν αλλο εγκεφαλο, ότι το DNA είναι διαφορετικο και διαφορα αληθοφανη όπως οι ταινιες του Στιβεν Σιγκαλ που ο καλος σκοτωνει αοπλος 500 οπλισμενους.

Συγγνωμη αλλα δεν πιστευω ότι καποιος γεννιεται κιναιδος. Γινεται.
Οι δικες μου τουλαχιστον συζητησεις αυτό μου κατεδειξαν. Ειτε αγορακια που τα πηδαγε ο μπαμπας ή ενας θειος, ειτε καποια τραγικη ερωτικη απογοητευση από γυναικα, ειτε ένα θηλυπρεπες περιβαλλον στο οποιο μεγαλωσαν, οδηγησε καποιους αντρες σε αυτή την πλευρα του φεγγαριου. Σε μια κοινωνια η οποια τα τελευταια 30 χρονια τροφοδοτει με νεους ανθρωπους χωρους όπως η μοδα, το τραγουδι, οι δουλειες της νυχτας, διαφορες τεχνες, χωροι στους οποιους οι ομοφυλοφιλοι είναι μπολικοι, υπαρχει και μια «δευτερης γενιας» ομαδα ανθρωπων που για να πραγματοποιησουν τις επιδιωξεις τους, δεν δισταζουν να τον παιρνουν που και που ώστε να κανουν αυριο έναν δισκο, να παιξουν σε μια παρασταση και να εμφανιστουν σε ένα καναλι. Τα μαζικα μεσα επιρροης τους βαφτιζουν με διαφορες αμερικανιες για να γινουν αποδεκτοι. Μετρο-τρανς και ότι άλλο θελετε, σεξουαλ και η ζωη συνεχιζεται.

Ο gay δεν μπορει να δημιουργησει αγνη φιλια με καποιον φυσιολογικο ανδρα. Όταν ξερεις ότι δυνητικα καποιος μπορει να σε δει ερωτικα, αυτό λειτουργει ανασταλτικα. Βεβαια και εκεινοι αδιαφορουν για τους ανδρες ως φιλους γιατι τους θελουν σαν γκομενους και κολλανε σαν βδελλες στις γυναικες.

Όταν ρωτησα φιλες μου πως γινεται και κάθε μια εχει τον δικο της gay φιλο, η απαντηση που πηρα ηταν κοινη. «Αυτοι κολλανε γιατι θελουν να δειξουν ότι μοιαζουν στη γυναικα παρα στον ανδρα»
Ζητιανευουν τη γυναικεια φιλια ώστε να τις χρησιμοποιουν ως προτυπα και να τις αντιγραφουν. Οι γυναικες δεν εχουν προβλημα αφου δεν κινδυνευουν από πηδημα, οποτε κάθε gay εχει και έναν κυκλο γυναικων που τον δημιουργει ο ιδιος προς αυτοεπιβεβαιωση και κατά καποιο τροπο αυτοεκπληρωση της δικης του ιδιαιτεροτητας.

Ο ομοφυλοφιλος δεν ενδιαφερεται να δωσει στην κοινωνια. Θελει να παρει και να περνα καλα. Μπορειτε να φανταστειτε – επειδη εχουμε και την ατυχια να συνορευουμε με την Τουρκια – τη συμπεριφορα τους σε έναν πολεμο; Αν δεν είναι οι πρωτοι που θα παρουν το αεροπλανο να φυγουν, μπορει να πανε στον στρατο για γνωριμιες.

Θυμαμαι όταν ρωτησα έναν που ειμασταν μαζι στρατιωτες «καλα ρε συ, αφου ουτως ή αλλως το κρατος σου δινει απαλλαγη, γιατι ηρθες;»
Η απαντηση του ηταν «τι λες καλε, και που θα εβρισκα αλλου τοσους ανδρες μαζεμενους;»
Αντε τωρα να τον παρεις αυτόν, να του δωσεις οπλο και να του πεις υπερασπισου την πατριδα...

Αν δεν προερχονται από διαλυμμενες οικογενειες, είναι ανθρωποι που τα βρηκαν όλα ετοιμα από τον μπαμπα και γεμισαν τα κενα της ψυχης τους με το πεος. Είναι ανθρωποι της ελασσονος προσπαθειας και το ριχνουν στην τεχνη. Όταν δεν χρειαζεται να εργαζεσαι και να μοχθεις καθημερινα, το παιζεις ανθρωπος του πνευματος. Δεν είναι δυσκολο. Το παιζεις ζωγραφος, ποιητης, σκηνοθετης, στιχουργος, καλλιτεχνης, σε υποστηριζει το κυκλωμα και αυτοπροβαλλεσαι ως διαφορετικος. Δεν είναι όμως ολοι Χατζιδακις. Προχωρησαν σε βαθμιδες που να ελεγχουν θεαματα οποτε εξελισσονται σε αυτους τους χωρους. Μπορει να φαινεται ως σεναριο σκοτεινης συνωμοσιας αλλα δεν βρισκω άλλη πιο λογικη εξηγηση γιατι σχεδον σε κάθε σιριαλ υπαρχει και ενας gay. Οι ιδιοι προωθουν τετοιους ρολους, ώστε να γινουν αποδεκτοι.

Ο gay εχει έναν μονο θεο.
Τον εαυτο του. Δεν ωφελει κανεναν η παρουσια του, δεν τον νοιαζει να προσφερει σε θεσμους όπως η οικογενεια και η πατριδα, η ηθικη του είναι τεθλασμενη για αυτό η ζωη του είναι συντομη.
Παθη, ναρκωτικα, αφροδισια νοσηματα, θανασιμες αντιζηλειες είναι ασφαλεις οδοι που οδηγουν στην αυτοκαταστροφη.

Από το http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com

Fame: Ομολογώ ότι στο προηγούμενο μου άρθρο "10 λόγοι που ο Gay Γάμος πρέπει να είναι παράνομος" ήμουν αρκετά αυστηρός, όμως θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτές τις άποψεις που διάβασα και σας τις μεταφέρω και όσοι από εσάς εκνευριστείτε και πάλι και αρχίζετε να κράζετε .. σας λέω να το κάνετε ελεύθερα!

Τα σχόλια θα είναι ανοιχτά και δεν θα σβήσω κανένα παρότι το pswnio.gr μου έχει δώσει την δυνατότητα να μπορώ να διαγράφω όποια δεν μου αρέσουν. Εμένα μου αρέσουν όλα τα σχόλια.. αρκεί να μην είναι προσβλητικά!
Τα σχόλια που είδα στο προηγούμενο άρθρο "διάβασε κανένα βιβλίο" , "χωριάτη" και "οι επιστήμονες λένε" θα γελάσω πολύ αν τα ξαναδώ .. Καταρχάς η επιστήμη δεν μπορεί να μας πει τίποτα για τους γκέι όπως και κανένα βιβλίο .. γιατί πολύ απλά, οι 7 δις άνθρωποι που είμαστε σε αυτόν το κόσμο είμαστε όλοι διαφορετικοί μεταξύ μας και δεν μπορεί μια επιστήμη να μιλήσει για τα γούστα του καθένα ..

Αν πολλοί από εσάς αναρωτιέστε : "Τι πρόβλημα έχεις με τους γκέι ? Ας τους στην ησυχία τους" .. θα σας πω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα προσωπικά με σένα που έχεις κάνει τις επιλογές σου αλλά θα έχω μεγάλο πρόβλημα όταν μια μέρα γυρίσει το παιδί μου και μου πει.. από εδώ ο σύντροφος μου και πρόκειται να πάμε στην Ολλανδία να παντρευτούμε!!
Όσο για τις λεσβίες.. το θέμα δεν έχει πάρει τόσο μεγάλη διάσταση και πολλές λεσβίες που έχω γνωρίσει δεν είναι τόσο φανατικές αλλά περνάνε μια φάση .. που αν τους βρεθεί ένας ωραίος άντρας δεν θα πουν όχι!

η σελιδούλα ονομάστηκε pswnio επειδή έχει επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι επειδή είμαστε οι καλύτεροι (αυτό εννοείται χαχα)

Υπάρχουν άτομα που δεν τους αρέσει να τους αποκαλούν "ψώνιο" και υπάρχουν κάποιο άλλοι που το παίρνουν με χιούμορ χωρίς να ενοχλούνται από αυτόν το χαρακτηρισμό. Επειδή όλοι μας κρύβουμε έναν ψώνιο μέσα μας.. θέλουμε την άποψη σας σε αυτό το μεγάλο ερώτημα.

Το Μεγάλο Ερώτημα:
Εσείς, τι έννοια δίνετε στη λέξη "ψώνιο" και πως αναγνωρίζεται κάποιος που είναι καραψωνάρα του κερατά ?

Και θα μου πείτε.. σαν τι ?

Να βγούμε μια βόλτα , να πάμε για καφέ ή στη χειρότερη να ανοίξουμε και κανένα βιβλίο!