..βρεθήκαμε να συζητάμε και να φλερτάρουμε ο ένας τον άλλο.

Κάπως έτσι ξεκίνησε μια σχέση που πραγματικά κανείς δεν περίμενε να πάρει την μορφή που πήρε...
Στην αρχή προφανώς υπήρχε μόνο έρωτας αλλά η αγάπη δεν άργησε να παρουσιαστεί.. αγάπη μοναδική χωρίς όρια. Είχα φτάσει να κάνω τα πάντα για εκείνη.

Η σχέση δεν άργησε να πάει και σε ένα ανώτερο επίπεδο και μετά από έναν υπέροχο αναγνωριστικό χρόνο, ήρθε ενας "χαζός" και αθώος αρραβώνας χωρίς οικογένειες και τέτοια, απλά μπροστά σε φίλους μια πιθανή δέσμευση για το μέλλον.
Ταυτόχρονα ήρθε όμως και το εμπόδιο της απόστασης.Αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την Αθηνα λόγω σπουδών αλλα παρόλα αυτά δεν εγκατέλειψα την αγάπη μου. Όμως η αγάπη λένε νικάει τα πάντα, και εγώ την αγαπούσα πάρα πολύ, οπότε κι εγω εγκατέλειψα τις σπουδές μου για να είμαι μαζί της.

Γύρισα πίσω ενώ ταυτόχρονα είχαμε κλείσει ήδη 1,5 χρόνο σχέσης. Με την ολοκλήρωση 2 χρόνων σχέσης μου παρουσιάστικε μια ευκαιρία να κάνω αίτηση για εισαγωγή στο στράτευμα ώστε να έχω σίγουρη και σταθερή εργασία γιατί υπήρχε ήδη το κλίμα και η διάθεση (τουλάχιστον από την μεριά μου, όπως φάνηκε) για κάτι παραπάνω, κάτι πιο μαγικό, μια οικογένεια ίσως..

Εύκολα ή δύσκολα αυτή η εισαγωγή ήρθε και μαζί ήρθαν και δεσμεύσεις από την μεριά και των 2, μεγάλες μεν, αλλά θελημένες δε. Σίγουρα η πρόκληση ήταν μεγάλη για το αν θα αντέξουμε αλλά τα φόντα υπήρχαν και όπως φαινόταν δεν υπήρχαν προβλήματα στην σχέση. Ωστόσο πριν την εισαγωγή μου σε αυτόν τον κλάδο υπήρξε μια σοβαρά συζήτηση ώστε να προστατευθούμε και οι δύο σε πιθανή αποτυχία της σχέσης, όμως με παρότρυνση εκείνης συνεχίσαμε, υποσχόμενη κι'όλας ότι θα αντέξουμε.

Κατά την εκπαίδευση μου και εφόσον είχα εξασφαλίσει το δικαίωμα μόνιμης πληρωμής, ήρθε και μια πρόταση γάμου που ήταν αποδεχόμενη και μάλιστα με μεγάλη χαρά! Εξ'άλλου είχαμε κλείσει κι'όλας 3 χρόνια σχέσης!
Μετά από αυτό εγώ συνέχισα να εκπαιδεύομαι όπως προβλεπόταν από την νομοθεσία και εκείνη ήταν μόνη της πίσω ενώ περιμέναμε να έρθει και η τοποθέτηση μου σε κάποιο μέρος της επαρχίας.

Ο καιρός πέρασε και ήρθε και αυτή μέσα από διάφορα προβλήματα και συζητήσεις, κυρίως λόγω μοναξιάς και αποστάσεως.Έτσι ξεκίνησε η συγκατοίκηση η οποία όπως φαινόταν πήγαινε εξαιρετικά καλά. Προβλήματα δεν υπήρχαν και ούτε φαινόταν τίποτα.

Και ξαφνικά ένα πρωί έσκασε μια βόμβα μεγατόνων... Μου είπε ότι θέλει να χωρίσουμε γιατί δεν άντεχε άλλο την μοναξιά όταν εγώ έλειπα τα βράδια λόγω υπηρεσιών, γιατί απλά δεν πήγαινε άλλο. Εμένα όμως δεν με ρώτησε ποτέ το πόσο μοναξιά εχω νιώσει για εκείνη, και το τι έχω τραβήξει (διότι η επιλογη του στρατεύματος έγινε καθαρά για εκείνη για να μπορώ να την ζήσω).

Απλά μου το ανακοίνωσε και εγώ έπρεπε απλά να το δεχτώ και να το αποδεχτώ χωρίς να κρίνω την απόφαση της, απλά να την σεβαστώ.

Ειλικρινά, με διέλυσε, με έλιωσε, με έριξε πιο κάτω από οτιδήποτε! Δεν μπορούσα να καταλάβω το γιατί και πόσο μάλλον έτσι ξαφνικά.Τελικά η αιτία αποκαλύφθηκε, δυστυχώς για εκείνη είχε εκμυστηρευτεί σε μια κοινή φίλη ότι μια βδομάδα πριν ξεκινήσει η συγκατοίκηση, δηλαδή όταν εγώ έλειπα ακόμα σε εκπαίδευση, εκείνη με είχε απατήσει με έναν κοινό μεν, ποοολυ φίλο μου(σχεδόν κολητό μου)δε.

Όταν το έμαθα έγινα τρελός γιατί πονούσα επειδή την αγαπούσα, και εκείνη είχε πάει με φίλο μου, όμως γιατί και αυτός δεν της αρνήθηκε στο όνομα της φιλίας μας και της στήρηξης που του είχα δώσει. Η πλάκα είναι ότι ακόμα και τώρα όταν λέω και στους δύο ότι ξέρω τι έχει γίνει δεν το παραδέχεται κανείς τους, λες και είμαι κανένας ηλίθιος και με κοροϊδεύουν μέσα στο πρόσωπο μου. Έτσι 3,5 χρονια πήγαν χαμένα μαζί με τόοοσα όνειρα.

Πραγματικα θέλω να θέσω ένα ερώτημα.Ποιόν μπορείς να εμπιστευτείς πλέον ?

Η καψούρα δεν κάνει εξαιρέσεις..! Αν δεν έχεις ερωτευτεί ποτέ, θεωρείς ότι η καψούρα είναι κάτι το αξεπέραστο, κάτι το βαρύ και ασήκωτο. Στην πραγματικότητα το να καψουρευτείς είναι εύκολο. Βγαίνεις έξω, πας για ένα ποτάκι και το μάτι σου θα σταματήσει σίγουρα σε κάποιον ή κάποια. Αν είσαι μόνος, χωρίς σχέση, μπορεί να σου γυαλίσει ιδιαίτερα και να θελήσεις να κάνεις κάτι παραπάνω ειδικά αν παίξεις και τάβλι μαζι της. Μπορεί και να κολλήσεις άσχημα και να περιφέρεσαι στο σπίτι με ένα ποτό ακούγοντας τα περίφημα καψουροτράγουδα ( του Βασίλη Καρρά κυρίως ), νιώθοντας απογοήτευση για την έλλειψη.

Η καψούρα όμως είναι κάτι που χαρίζεται σχετικά γενναιόδωρα από τη “φύση”. Μπορεί να καψουρευτούμε ουκ ολίγες φορές στη ζωή μας, είτε είμαστε σε σχέση, είτε όχι. Μερικές φορές πάλι μπορεί η καψούρα να είναι ένας τρόπος να ξεπεράσουμε το πρόβλημα που έχουμε με το σύντροφό μας. Νιώθουμε έλξη για κάποιον άλλο, αισθανόμαστε ότι μας αρέσει, ότι θα μπορούσαμε ίσως να…. Αλλά συνήθως κάπου εκεί σταματά το όλο θέμα. Γιατί η καψούρα είναι σε γενικές γραμμές ένα καπρίτσιο, ένας ενθουσιασμός ο οποίος σταματά όσο εύκολα ξεκινά, συνήθως υπό το βάρος της λογικής και άλλων πρακτικών πραγμάτων.

Στην καψούρα έχουμε περιθώριο να μην είμαστε πολύ σοβαροί και πολλοί αυστηροί. Επιτρέπονται παιδιάστικες συμπεριφορές που θυμίζουν παιδικούς έρωτες. Συχνάζουμε στην καφετέρια που πηγαίνει και εκείνη/ εκείνος, για βλέπουμε το αντικείμενο του πόθου μας συχνά. Αλλά όταν συνειδητοποιήσουμε ότι το να πηγαίνουμε σε μια καφετέρια που βρίσκεται 10χλμ από το σπίτι μας είναι πολύ λογικό, θα σταματήσουμε.

ΘΑΝΑΣΗΣ

Και κάνω αυτή την εισαγωγή για να σας προετοιμάσω ψυχολογικά σχετικά με το τί πρόκειται να γράψω στη συνέχεια. And for those who may wonder, είναι true story.

Ένα απόγευμα λοιπόν επειδή βιαζόμουν, πήρα ταξί για να συναντήσω τις φίλες μου. Στο φανάρι λοιπόν, που παρεπιπτόντως ήταν κόκκινο, λίγο πριν στρίψουμε για τον προορισμό, είπα στον ταξιτζή οτι θα σταματούσα τελικά εκεί (για να μην πληρώνω έξτρα περιμένοντας το φανάρι, καταλαβαίνετε!)...

Να σημειώσω επίσης οτι ο δρόμος ήταν πολύ στενός και υπήρχαν παρκαρισμένα αυτοκίνητα στ' αριστερά μόνο..

Εκεί λοιπόν που έβγαλα το πορτοφόλι για να πληρώσω και περιμένοντας τα ρέστα, δε ξέρω τι μ'έπιασε αλλά με το που πήρα τα ρέστα και χωρίς να δω πίσω άν έρχεται άλλο αυτοκίνητο (πάντα τσέκαρα αλλά εκείνη τη στιγμή έβγαινα απ' τα δεξιά και πίστευα οτι απαγορεύεται κάποιος να προσπεράσει απ' τα δεξιά)... με το που ανοίγω την δεξιά πίσω πόρτα , δεν πρόλαβε ο ταξιτζής να μου πεί να την κλείσω και περνούσε ένας ντελιβεράς τον οποίο ανοίγοντας την πόρτα τον έριξα :

( και η πίτσα πετάχτηκε στην απέναντι βιτρίνα! Δεν είχα συνειδητοποιήσει τί είχα κάνει! Ήμουν σε κατάσταση σόκ!!! Ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα ο άνθρωπος (όχι μόνο για το καλό του αλλά και για το καλό μου..!) ΆΝ με έσερνε μετά σε κανα δικαστήριο ?

Πραγματικά δεν ξέρω άν είχα δίκιο ή όχι.... Πάντως λίγες ώρες αφότου έγινε το συμβάν , σκεφτόμουν οτι θα μπορούσα πραγματικά να είχα τραυματίσει αυτό τον άνθρωπο και μ' έπιασε πανικός .. ! Δε ξέρω πείτε μου... Απλά και μόνο επειδή το 'χω απορία... είχα δίκιο να είμαι σίγουρη οτι δε θα 'ρχοταν κανείς απ τα δεξιά???

Είτε αυτό σημαίνει το τέλος της σχέσεις σας ή τον συναισθημάτων σας προς αυτόν...
Εκείνο το βράδυ , όχι, δεν τέλειωσε η σχέση μου μαζί του. Αυτή η σχέση μου δίδαξε πόσο αδύναμη είμαι προς τον χωρισμό και τον φόβο να μείνω μονη. Δεν κατάφερα ποτέ να τον αφήσω.

Τον αγαπούσα με έναν παράξενο τρόπο. Ακομα τον αγαπώ και ,ναι, αυτη η σχέση συνεχίζει. Εκείνη την μέρα όμώς ήρθε το ουσιαστικο τελος.
Παραδεχθηκα πως με κάνει κομμάτια και πως πια δεν θα δώσω τίποτα αλλο σε αυτήν την σχέση που με πληγώνει. Οσο και να προσπαθεί να μου δώσει αυτό που θέλω, όσο και να με αγαπάει με πληγώνει.

Ισως φταίει το άστατο παρελθόν του η η διαφορά ηλικίας. Δεν έχει σημασία. Θεωρω πως θέλει κάτι αλλο...Το ξέρω και ας με βεβαιώνει για το αντιθετο. όλα τα χαρακτηριστικά που κατα καιρούς μου ανέφερε για "την τελεια κοπέλα" δεν συμπίπτουν με εμένα.
Πόσο μπορεί να σε πληγώσει μια απλή σκέψη? Και γιατί να αναλώνομε με εναν ανθρωπο που με κάνει να νιώθω ετσι? Και όμως ξέρω την απάντηση, Οταν τον βλέπω νιώθω ευτυχισμένη. Έστω και για λίγο.

ΟΜΩΣ ΛΙΓΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΧΑΡΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΙΣΟΣΤΑΘΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΛΥΠΗ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΛΙΩΝΩ? ΑΞΙΖΕΙ ΠΟΥ ΜΕΝΩ?ΜΗΠΩΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΣΧΙΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ?

Αυτά θέλω κάποιος να μου απαντήσει..  Περιμένω..

Όπως θα θυμάται και ο μπαμπάς, την πρώτη μέρα ήταν μπροστά από τη γραμματεία αντιπρόσωποι από όλα τα κόμματα, που με ευγένεια και αρκετή υπομονή μας εξήγησαν την διαδικασία και τη γραφειοκρατία της εγγραφής. Αυτό που με παραξένεψε ήταν κάτι φυλλάδια που έδιναν και περιέγραφαν την κατάσταση στη σχολή. Καθώς τα μελετούσα στο δρόμο για το σπίτι, κατάλαβα μέσες - άκρες πως από τη μία πλευρά ήταν οι Δυτικοί και από την άλλη οι Σοβιετικοί, όπως θα έλεγε και ο παππούς. Η προσέγγιση μεταξύ των δύο πλευρών είναι σε κάθε περίπτωση αδύνατη, παρά μόνο αν δεν φάει η Ελλάδα ψωμί τους επόμενους δύο μήνες (λόγω κατεδαφίσεως φούρνων).
Τελοσπάντων, τις πρώτες ημέρες έμπαιναν πριν από το μάθημα διάφοροι τύποι, και αφού μιλούσαν κανένα δεκάλεπτο για κάτι ΛΑΣΠ, ΓΑΒ-ΝΔΦΚ και ΜΠΣ και μοίραζαν φυλλάδια, έπαιρναν των ομματιών τους και έφευγαν. Αρχικά παραξενεύτηκα και ρώτησα ένα τριτοετή που είχε ξεμείνει στο αμφιθέατρο για το τι ακριβώς συμβαίνει. "Κάθε χρόνο οι ίδιες μαλακίες..." (Συγνώμη μαμά!). Η απάντησή του όμως δεν μού φάνηκε και πολύ διαφωτιστική.

Στο διάλειμμα και αφού ένα μεγάλο μέρος των συμφοιτητών μου την κοπάνησε προς το κυλικείο, με σταματάνε δύο τύποι και με ρωτάνε αν είμαι πρωτοετής, από πού είμαι κτλ. Ξαφνικά ρωτάει ο ένας: "Φιλαράκο κινητό έχεις;" Του έδωσα το νούμερό μου και ο άλλος είπε πως για οτιδήποτε χρειαστώ - μέχρι και θέματα! - θα με βοηθήσουν! Υπέροχα! Καθώς έμπαινα στο αμφιθέατρο, με σταματάει μια πολύ όμορφη κοπέλα και μου ζητάει το κινητό μου και αυτή! Είχα ακούσει πως υπάρχουν πολλές ευκαιρίες, αλλά όχι τόσο γρήγορα και ανώδυνα! Και όχι μόνο αυτό, αλλά με προσκάλεσε και στο πάρτυ που διοργάνωνε η σχολή! Α ρε μπαμπά τι γιο έκανες!

Και μετά ο αγαπημένος μας φοιτητής ξύπνησε από το βαθύ του ύπνο, ήπιε το καθιερωμένο του φραπέ και πήρε το μακρύ δρόμο για τη σχολή... Εκεί όπου θα του τάραζαν την ησυχία πολλοί και διάφοροι τύποι, όλων των χρωμάτων και των πνευμάτων, που θα προσπαθήσουν να τον εντάξουν στο δυναμικό τους και στους κλακαδόρους τους. Φυσικά ξέρει τι επιλογές έχει:

ΠΑΣΠ: Πιστεύουν στην ιδεολογία του αέναου διορισμού, σύμφωνα με τον οποίο όλοι όσοι εισέρχονται μετατρέπονται σε ποσοστό 100% σε υπαλλήλους. Με διατύπωση φυσικής, ο 1ος ΠΑΣΠοδυναμικός νόμος: όλη η ενέργεια μετατρέπεται σε ωφέλιμο έργο (ή μάλλον ανώφελο...). Επίσης αναφέρουν και κάποιον Αντρέα- μάλλον τον επιστάτη του κάτω ορόφου θα εννοούν, για να τους φέρνει τα κλειδιά της αποθήκης.

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: Σύμφωνα με τα στατιστικά, έχουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πρωτιάς στις φοιτητικές εκλογές. Φημολογίες πως διαθέτουν και ένα πολύ μεγάλο αριθμό καλλίγραμμων φοιτητριών - θέλγητρο για τον μπακουροπληθυσμό - κρίνονται ως ανυπόστατες... Ακόμα πιο ανυπόστατες κρίνονται οι φήμες για τρένα, αεροπλάνα και λοιπά μεταφορικά μέσα...

ΠΚΣ: Υπόσχονται τον ερχομό της επανάστασης - μεσσία, για αυτό και οι κακοί Εβραίοι, που είναι οπαδοί του Ηρακλή και του Παναθηναϊκού (για αυτό έχουν αυτά τα χρώματα) τους καταδιώκουν συνεχώς. Για κάποιον λόγο γαβγίζουν συνεχώς και ανήκουν σε ομάδα που οργανώνει συνεχώς (θεατρικές) παραστάσεις.

ΛΑΠ (Λοιπές Αριστερές Παρατάξεις): Ακολοθούν την ίδια στρατηγική με τους προηγούμενους, τους οποίους όμως μισούν και θέλουν οπωσδήποτε να διαφοροποιηθούν. Χαρακτηρίζονται από την συνεχή ακρόαση των "3 and the Koukos Band" και "Dirty Thirty".

Μέχρι τώρα δεν έχει εμφανιστεί ο Καρατζαφέρης για να εξισορροπήσει την κατάσταση, αφού τότε όλοι θα στραφούν εναντίον του και για πρώτη φορά θα συμφωνήσουν όλοι...
Και όλοι αυτοί δουλεύουν για εμάς, έτσι; ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...
Αντώνης Λιόλιος

via

Έχεις να πεις κάτι ? Δημοσιεύσε και εσύ το δικό σου άρθρο και μοιράσου την σκέψη σου !

ανοιγόταν μπροστά μου και ήμουν πανέτοιμη για τις προπονήσεις.Δυστυχώς όμως δεν υπήρχε ομάδα μπάσκετ για κορίτσια και έτσι αναγκάστηκα να γραφτώ στην ομάδα των αγοριών.Όχι,δεν είμαι αγοροκόριτσο απλώς τρελαίνομαι για το μπάσκετ.Εκεί,στων αγοριών έκανε προπόνηση και μια φίλη μου.Όπως καταλαβαίνετε,δεν χρειάστηκε και πολύ για να πειστώ καθώς το θεώρησα έναν καλό τρόπο για να ξεφύγω από την αφόρητα βαρετή καθημερινότητα.Έτσι,με τα πολλά,γράφτηκα.Τότε άρχισαν τα προβλήματα.

Τα παιδιά γελούσαν μαζί μου με τα λάθη που έκανα κατά την ώρα της προπόνησης και έλεγαν πίσω από την πλάτη μου πως ήμουν άσχετη και άλλα τέτοια.Πιο πολύ όμως με πείραξε που τα έλεγαν πίσω από την πλάτη μου.Η αλήθεια είναι πως δεν κωλώνω να μαλώσω με κανέναν και δεν είμαι καμιά από αυτές τις ψωνισμένες που λένε όλη την μέρα το πόσο όμορφες είναι και κοιτάζονται όλη την ώρα στον καθρέπτη.Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν περιποιούμαι καθόλου.Μάλιστα,μια φορά που μάρκαρα κάποιον που δεν συμπαθούσα και μόλις με ρώτησε με αυτό το ειρωνικό υφάκι που έχετε εσείς τα αγόρια τσαντίστηκα πολύ,μόνο που δεν παίξαμε ξύλο.

Ο προπονητής βέβαια δεν το κατάλαβε.Και ύστερα από όλη αυτήν την μεγάλη ψυχολογική πίεση -και στενοχώρια- που δέχθηκα,άρχισα να κάνω εντατικές προπονήσεις με μια παλιά μπάλα στην μπασκέτα της αυλής της γιαγιάς μου.Μέχρι που έφτασα στο σημείο να ρωτήσω τον προπονητή για το πού πρέπει να βελτιωθώ.Η μόνη απάντηση που πήρα ήταν πως εκείνος ήταν ευχαριστημένος μαζί μου.Ξεκάθαρη απάντηση δεν πήρα.Το μόνο που μου είπε ήταν πως δεν έχω δικαίωμα να παίξω στους αγώνες γιατί είμαι στην ομάδα των αγοριών.ok,αυτό το καταλαβαίνω απόλυτα.Το άδικο όμως είναι πως τα παιδιά με αδικούν,αν και νομίζω πως έχω βελτιωθεί.Τα καλάθια μπαίνουν πιο εύκολα,οι ντρίπλες μειώνονται και παίρνω με ευκολία τα ριμπάουντ λόγω του ύψους μου.

Τι γίνεται όμως όταν τα παιδιά είναι απόμακρα,όταν με κοροϊδεύουν με κάθε μου κίνηση και δεν μου δίνουν ούτε μια πάσα κατά την διάρκεια των διπλών που παίζουμε μεταξύ μας?Αυτή η κατάσταση με έχει στενοχωρήσει πολύ και τώρα που άρχισαν οι αγώνες είμαι όλο στην απ' έξω.
*το μόνο καλό σε όλη την υπόθεση είναι πως γνώρισα τον Νίκο...;)
ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΌΝΟ ΣΑΣ

Όχι, μην πάει το μυαλό σας σε κάτι πονηρό... Όχι,δεν είναι γκόμενοι μου αλλά η παρέα του "ράδιο αρβύλα"! Αυτή η αγαπητή παρέα γεμίζει τα βράδια μου με γέλιο,σάτιρα, αλλά και πολλά ανέκδοτα(άλλοτε του Γιάννη και άλλοτε του Στάθη!), με τα φλερτ του Αντώνη και της Μαρίας Μπεκατώρου... Εκεί όμως που ξεκαρδίζομαι πραγματικά είναι όταν ο Αντώνης φλερτάρει με τον Κωστάκη,τον flour manager που κοκκινίζει κάθε φορά που τον παίρνουν οι κάμερες!χαχαχα! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν τόση πλάκα! Εγώ προσωπικά δηλώνω φαν του "Ράδιο Αρβύλα" (αλλά και του Κωστάκη)!!!! ΕΣΕΙΣ????

νομιζα πως ειχα κερδισει το νοημα αυτης της λεξης.Ομως ολα τα παραμυθια καποτε τελειωνουν.Ημασταν δυο φιλες πολυ δεμενες και καμια μας δεν φανταζοταν μια τοσο θλιβερη καταληξη σε μια τοσο καλη σχεση...
Μια φραση τα τελειωσε ολα.Ενα γεια ...

Τελος . Απ'οτι καταλαβα δν κερδισα το νοημα...
Το να εχεις φιλους στη ζωη σου ειναι πολυ σημαντικο και ευκολο, το δυσκολο ειναι να διαλεγεις τους φιλους σου και να δινεις τον καλυτερο σου εαυτο για να μεινουν κοντα σου. Να μην νοιαζεσαι για το ποιος φταιει και το ποιος ζητα συγνωμη πρωτος αλλα να νοιαζεσαι για' κεινους. Να χαιρεσαι στη χαρα τους και να λυπασαι με την λυπη τους. Το μονο που ευχομαι ειναι να καταφερω να κερδισω το νοημα αυτης της τοσο μικρης αλλα τοσο πολυτιμης λεξης.

Έχεις να πεις κάτι ? Δημοσιεύσε και εσύ το δικό σου άρθρο και μοιράσου την σκέψη σου !

Λοιπόν , ο θείος μου ήταν στην Ιταλία και έκανε εκεί διάφορες δουλειές για να ζήσει . Στην αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα , υπήρχαν μέρες που δεν είχε φαγητό να φάει και πεινούσε .

Μια από αυτές τις μέρες αναγκάστηκε να πάει να κλέψει για να φάει , πήγε λοιπόν σε μια αποθήκη τροφίμων και τσάκωσε ένα σακί από μακαρόνια . Το άρπαξε γρήγορα και πήγε να φύγει, από τα χωράφια . Ο φρουρός όμως της αποθήκης των είδε καθώς απομακρυνόταν . Τον φώναξε ..
εεεειιι ... εσύ , στοπ! και τον σημάδευε με μια καραμπίνα . Ο θείος μου τον είδε που κρατούσε καραμπίνα και τα έκλασε , άφησε το σακί κάτω και σήκωσε τα χέρια ψηλά .

Ο φρουρός έφτασε κοντά του , μίλησε στα Ιταλικά και με νοήματα για να καταλάβει ο θείος μου και του είπε :
- Άνοιξε το σάκι .
ο θείος σου μου το άνοιξε , είχε ωραία χοντρά μακαρόνια .

Μετά ο φρουρός του είπε :

μάντζα , δηλαδή φάε .

Ο θείος μου , από το φόβο του όπλου δεν είχε και άλλη επιλογή και έτρωγε άβραστα σκληρά μακαρόνια που έκαναν χρούτσ χρατσ στο στόμα του .
Έφαγε μερικά και σταμάτησε , αλλά ο φρουρός τον φόβιζε με το όπλο και τον ανάγκασε να φάει και άλλα .

Έφαγε πολλά μακαρόνια (μισό σακί) και η κοιλιά του είχε γίνει τούμπανο ! Ο Ιταλός μετά του είπε να πιεί νερό ..
Ωχ! Αφού ήπιε και το νερό αισθανόταν έτοιμος να σκάσει , το μακαρόνια έβραζαν στην κοιλιά του και το στομάχι του φούσκωνε και άλλο ..

Εκεί που ήταν έτοιμος να σκάσει , τον έπιασε κόψιμο .. ο Ιταλός δεν τον άφηνε να βγάλει το παντελόνι και φυσικά αφού δεν είχε άλλη επιλογή, τα έκανε επάνω του ..
το σκ@τO έβγενε από το παντελόνι , η πιο αηδιαστική στιγμή για το θείο μου .

Το πράγμα όμως χειροτέρεψε όταν του είπε να περαπατήσει, όχι προς την αστυνομία αλλά....  προς το κέντρο του χωριού . Περπατόντας στην πλατία του χωριού ένιωσε τέτοια ντροπή που ακόμα και όταν μας το έλεγε .. κοκκίνιζε . Ο Ιταλός έλεγε στους άλλους πως είχε το πράγμα και όλοι γελούσαν μαζί του ..

Από τότε , ο θείος μου δεν έκλεψε ποτέ .. ειδικά μακαρόνια! Έκανε νέα αρχή και έφτασε πολύ ψηλά αλλά ...

αν και πέρασαν πολλά χρόνια , έχει ακόμα μια τραυματική εμπειρία και μισεί τα μακαρόνια ..

Έχεις να πεις κάτι ? δημοσιεύσε και εσύ την δικιά σου ιστορία .

...
το εμπνεύστηκα από έναν πιτσιρικά , που βρίσκεται ακόμα στην εφηβεία και έχει πολλές σεξουαλικές ανησυχίες. Η άνεση όμως που έχει μαζί μου , που με βλέπει σαν περισσότερο σαν φίλο και όχι σαν θείο του (ίσως να βοηθά και η μικρή διαφορά ηλικίας), τον έκανε να με ρωτήσει , πότε έκανα πρώτη φορά σεξ , πως ήταν και όλα αυτά που σκέφτονται οι έφηβοι για τον έρωτα .

Αυτό το ερώτημα το κάνω σε όλους εσάς .. ανώνυμα φυσικά , βάλτε ένα φαντασικό όνομα και αφήστε άδειο το πεδίο Mail και Website .
Απαντήστε στο στύλ .. Γυναίκα ή άντρας , στα έκανα στα ΧΧ μου , και στο υπόλοιπο πείτε μας ότι θέλετε !

Μην ακούσα κανέναν να λέει ... είμαι άντρας και έκανα πρώτη φορά sex , στα 12 μου , θα πηδηχτώ από το παράθυρο!!

Για μένα
Ως άντρας , έκανα πρώτη φορά σεξ στα 18 μου ! Μέχρι τότε είχα αγανακτήσει , ήθελα ντε και καλά να το κάνω όπως και δήποτε . Ήμουν σε φάση που έσπαγα ακόμα και τοίχο και θα μπορούσα να πάω με οποιαδήποτε κοπέλα βρεθεί μπροστά μου .. αλλά τελικά τσάμπα βιάζόμουν ...

Το Μεγάλο Ερώτημα ... Σε ποια ηλικία κάνατε πρώτη φορά sex ?